X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mijn mening over..." en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Overheid wil de macht over de opvoeding van elke burger

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+2
  Goed artikel ( +2 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van benbenim68 benbenim68 Auteur op infoyo sinds
15 September 2008


Bekijk het profiel van benbenim68
Datum: 10-09-2008
Auteur: Benbenim68
Vroeger verliep opvoeding vrijwel automatisch. Maar tegenwoordig is de vanzelfsprekendheid van opvoeding verdwenen. Er is een stijgende lijn waar te nemen in de vraag naar opvoedingsondersteuning. Dit heeft te maken met maatschappelijke ontwikkelingen die opvoedingsonzekerheid vergroten bij de ouders. Opvoedingsonzekerheid staat echter niet direct in verband met opvoedingsnood of opvoedingsspanning. Veelal is het geven van opvoedingsvoorlichting voldoende. Maar nu wil de overheid opvoedingsondersteuning aanbieden en zo nodig dwingen om deel te nemen aan de opvoedingsondersteuning .

Uiteraard hebben ouders de wettelijke verplichting om in het belang van het kind te handelen. Ouders horen veiligheid en geborgenheid te bieden aan het kind. Dit staat vermeld in het verdrag voor de rechten van het kind Maar de ouders hebben wel het recht om zelf een invulling te geven aan de opvoeding. In artikel 5 van het verdrag voor de rechten van het kind staat, dat de overheid de rechten en plichten van ouders hoort te respecteren. (van Ijzendoorn & de Frankrijker, 2005). Kortom de overheid is met zijn ideeŽn over opvoedingsondersteuning doorgeschoten en wil de macht over de opvoeding van elk burger.

Hoezo gedwongen opvoedingsondersteuning

In de inleiding is de opvoedingsonzekerheid kort aan bod geweest. Maar wanneer is er daadwerkelijk opvoedingsondersteuning nodig?
Dit is afhankelijk van de mate waarin de ouders de opvoeding aan kunnen en de mate waarop de opvoeding beleefd wordt. Het bewaken van de balans tussen de draagkracht en draaglast is belangrijk bij de handhaving van de opvoedingssituatie. Wanneer dit model uit balans raakt en er sprake is van opvoedingsspanning, is opvoedingsondersteuning nodig. De overheid is van mening dat iedereen moet deelnemen aan de opvoedingsondersteuning terwijl het niet voor de hele bevolking nodig is. Uiteraard is voorkomen beter dan genezen maar de maatschappelijke kosten van deze beslissing zijn enorm. Daarnaast wordt er gezegd dat vroegtijdig ingrijpen, problemen op een later leeftijd kunnen voorkomen. Er wordt geen rekening gehouden met de ontwikkeling van het kind. Gedrag is afhankelijk van de ontwikkelingsfase en kan in de toekomst veranderen in positieve of negatieve richting. Ook na 4 jaar kan gedrag veranderen. Hiermee kunnen kanttekeningen geplaatst worden bij de voorspellende functie van de risico-inventarisatie van opgroei- en opvoedproblemen, die de eerste 4 jaar zal plaatsvinden. Tevens wordt er vrijwel geen aandacht besteed aan de effectiviteit van de programmaís voor opvoedingsondersteuning. Hoewel in het verleden sommige programmaís voor opvoedingsondersteuning goede resultaten hebben geleverd, is de effectiviteit van veel huidige programmaís niet aangetoond of nihil. Als er wordt geÔnvesteerd in een programma zou de effectiviteit ervan aangetoond moeten worden om het maatschappelijk te kunnen verantwoorden. Daarom is er de voorwaarde om te werken met evidence-based programmaís. Daartegenover kan echter gezet worden dat effectieve programmaís geen garantie zijn op succes.
Hierbij kan vermeld worden dat door de gestelde toon van de overheid een programma minder zal werken. Immers hulp onder dwang werkt niet. Naast deze argumenten zijn er ook ethische kanttekeningen te plaatsen in het handelen van de overheid. Iedereen is gelijk. Mag de overheid dan bepalen wat de norm is voor goede opvoeding?
De overheid zal bij de keuze voor goede opvoeding veelal gebruik maken van etnocentrisme. Met andere woorden de overheid zal de ideeŽn van de meerderheid handhaven. OpvoedingsideeŽn zijn afhankelijk van context en samenleving (Levy, 1996). Als een cultuur wordt geplaatst in een ander context, passen de ideeŽn niet in de nieuwe samenleving. Dit betekent echter niet dat de overheid moet bepalen wat de norm moet zijn voor goede opvoeding. Als de overheid gaat bepalen wat goede opvoeding is worden de minderheidsgroepen blootgesteld aan twee risicofactoren, de minority status en cultural mismatch. Deze risicofactoren beÔnvloeden de sociaal cognitieve ontwikkeling (Coll & Magnuson, 2003).
In Nederland wordt voornamelijk de autoritatieve opvoedingsstijl gehanteerd. Deze wordt in verband gebracht met goede schoolresultaten. Het is echter niet aanraadbaar om ideeŽn op te leggen aan culturele minderheden doordat de theorieŽn over opvoedingsstijlen niet cross-cultureel valide zijn (Chao, 1994). Daarnaast kan culturele inversie plaatsvinden waarbij de minderheid aan de meerderheid zijn oppositie zal tonen. Niet iedereen zal klakkeloos de ideeŽn die opgelegd worden overnemen (Hermans, 1998).

Conclusie:

De overheid is van mening dat iedereen moet deelnemen aan de opvoedingsondersteuning terwijl het niet voor de hele bevolking nodig is. De maatschappelijke kosten van deze beslissing zijn enorm. Daarnaast wil de overheid ondanks dat de effectiviteit van de opvoedingsondersteuning niet aangetoond kan worden, de opvoedingsondersteuning toch invoeren. Hierbij zal de overheid bij de bepaling van goede opvoeding veelal gebruik maken van etnocentrisme. Met andere woorden de overheid zal de ideeŽn van de meerderheid handhaven. De overheid wil hiermee minderheidsgroepen dwingen de opvoedstijlen van de meerderheid aan te nemen. Als de overheid gaat bepalen wat goede opvoeding is worden de minderheidsgroepen blootgesteld aan twee risicofactoren, de minority status en cultural mismatch. Deze risicofactoren beÔnvloeden de sociaal cognitieve ontwikkeling (Coll & Magnuson, 2003). Het is echter niet aanraadbaar om ideeŽn op te leggen aan culturele minderheden doordat de theorieŽn over opvoedingsstijlen niet cross-cultureel valide zijn (Chao, 1994).
Kortom de overheid is met zijn ideeŽn over opvoedingsondersteuning doorgeschoten en wil de macht over de opvoeding van elk burger. Deze kunnen echter averechtse effecten hebben in de vorm van culturele inversie. waarbij de minderheid aan de meerderheid zijn oppositie zal tonen. (Hermans, 1998).

Literatuurlijst:

Coll, C. G., & Magnuson, K. (2003). Cultural differences as sources of developmental
vulnerabilities and resources. Cultural differences, 97-114.
Hermans, P. (1998). Verklaringen van onderwijsachterstand van allochtone leerlingen. Een
overzicht van recente literatuur. Nederlandse tijdschrift voor opvoeding, vorming en onderwijs, 14, 87-99.
Ijzendoorn, M. H., & Frankrijker, H. (2005). Pedagogiek in beeld. BelgiŽ: Bohn
Stafleu van Loghum.
Levy, R. I. (1996). Essential contrasts. Differences in parental ideas about learners and
teaching in Tahiti and Nepal. The nature and origin of parentís belief systemís,
123-142.

Reacties op dit artikel
Normyo, 2008-12-22
( 0 )

Ik zou dus moeten concluderen, dat de overheid niet moet ingrijpen, omdat er mogelijk negatieve gevolgen zijn.
Maar hoe kunnen we die negatieve gevolgen voorkomen en toch een bijdrage leveren aan een opvoeding die een positieve werking heeft in het leven van kinderen?
En hoe kunnen we zonder al te veel kosten een positieve bijdrage leveren aan de opvoeding?
De eenzame jood, 2008-12-31
( 0 )

De Nederlandse staat is opweg goede vrienden te worden met rusland en zo hebben we allemaal de zelfde rechten als in rusland in nog geen 10 jaar hitler was hier en watje bij vergeleken als de leugen maar groot genoeg is gelooft niemand de klokkeluider de bel is stil..............................................
De eenzame jood, 2008-12-31
( -1 )

De Nederlandse staat is opweg goede vrienden te worden met rusland en zo hebben we allemaal de zelfde rechten als in rusland in nog geen 10 jaar hitler was hier en watje bij vergeleken als de leugen maar groot genoeg is gelooft niemand de klokkeluider de bel is stil..............................................
Cjg, 2009-02-06
( 0 )

Vreemd, in de literatuur lijst staan helemaal geen recente bronvermeldingen. Waardoor de conclusie: "De overheid is van mening dat iedereen moet deelnemen aan de opvoedingsondersteuning" niet echt te onderbouwen is. Misschien is het verstandig de Nota Gezinsbeleid 2008 eens te lezen.
Linda, 2011-04-12
( 0 )

Tegenwoordig hebben alle kinderen wat. Als het gedrag ook maar iets afwijkt van het "perfecte plaatje" wordt er al een stoornis aan het kind gekoppeld. Ook worden dan de ouders erop aan gekeken als het kind storend gedrag vertoond. Vaak is het gedrag ook een stukje ontwikkeling waar het kind in zit. Deze kinderen moeten dan ook maar hulp krijgen, terwijl ik vind ik dat er gekeken moet worden wat de achtergrondsituatie is.
Ouders krijgen de schuld van een slechte opvoeding. Ik vind dat een slechte opvoeding bestaat uit geen liefde voor het kind, slecht onderhouden en geen vast ritme. Er moet pas ingegrepen worden als dit van toepassing is.
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl